LGB 36380 G Bagagewagen van de SOEG

Vierassige bagagewagen, oorspronkelijk voor
de Duitse Reichsbahn-Gesellschaft gebouwd als
zogenaamde “standaardbagagewagen”, die na de
Tweede Wereldoorlog door de Duitse Reichsbahn
(DR) van de DDR werd overgenomen en aanvankelijk
in de oorspronkelijke vorm werd ingezet . Het kreeg
van de DR. de generieke naam “KD 4”.
In de DDR behoorden alle smalspoorbanen tot de
DR, inclusief de Weißeritztalbahn. De wagenmeester
die verantwoordelijk was voor deze spoorlijn was
van mening dat de beschikbare opslagruimte in
deze bagagewagens niet voldoende zou zijn voor de
te vervoeren lading. Daarom probeerde hij enkele
bagagekarren in de reparatiewerkplaats van Perle-
berg te moderniseren. Als onderdeel hiervan, waarbij
alleen het chassis en het dak verder werden gebruikt,
kregen de auto’s nieuwe carrosserieën met slechts
één eindplatform. De nieuwe, interne generieke naam
was nu: KD 4 mod.
Toen de eerste wagens weer in dienst kwamen was
het treinpersoneel heel erg ontevreden omdat zij,
ervan uitgaande dat de wagen midden in een trein
geplaatst was, aan éen kant niet meer naar het
volgende rijtuig konden lopen. Daarom moesten deze
‘Eén-balkonners’ altijd aan het begin of eind van
een trein geplaatst worden hetgeen in de dagelijkse
bedrijfsvoering erg lastig was.
Na de hereniging van Duitsland en de daarmee
gepaard gaande privatisering van vele smal-
spoorbanen deed het fenomeen zich voor dat een
aantal ‘gemoderniseerde’ bagagewagens opnieuw
gemoderniseerd en verbeterd werd waarbij ze hun
2e balkon terugkregen, natuurlijk aan hun vernieuwde
wagenopbouw. Dit gebeurde bij de Dollnitzbahn, het
Sächsische Dampfbahngesellschaft en bij het Säch-
sisch-Oberlausitzer-Eisenbahngesellschaft (SOEG).