Er is iets bijzonders aan dit personenrijtuig: in de jaren 70 werd het voornamelijk gebruikt als begeleidingsrijtuig in goederentreinen op de Pinzgaubahn. Hierdoor konden rangeerders en ander spoorpersoneel relatief gemakkelijk meerijden en waren ze altijd snel ter plaatse. Op de smalspoorbanen werden in die tijd verschillende typen wagons ingezet voor het goederenvervoer, waaronder overdekte en open goederenwagons, maar ook rongenwagens om volumineuze goederen te vervoeren. Maar er werden ook goederenwagons van standaardspoor op trolleys geladen en op de smalspoorlijn vervoerd, dus het was mogelijk om te besparen op het overladen van goederen van standaard naar smalspoor goederenwagons en de operaties veel efficiënter te maken.

Personenwagenmodel 2e klas van de ÖBB. Kleurstelling en opschrift zijn trouw aan het origineel uit tijdperk IV, zoals de wagen ook op de lokale spoorwegen van Pinzgau werd ingezet. Volledig gerepliceerd interieur. deuren te openen. Metalen schijfwielsets. Lengte over de buffers 46 cm.

hoogtepunten

Passend bij het jubileum van de Pinzgaubahn.
interieur ontwerp.
Fijne detaillering.
metalen wielstellen.

Model van een tweeassige bagagewagen van de RhB D2, uitgevoerd als fietswagen. Voorbeeldgetrouw lakwerk en opschrift uit tijdperk V. Deuren aan de kopse wanden en schuifdeuren aan de zijkanten kunnen worden geopend. metalen wielstellen. Lengte over de buffers 45 cm.

Model van een personenwagen van het type "Amfleet" van het Amerikaanse personenvervoerbedrijf Amtrak, uitvoering als touringcar. Kleurstelling en opschrift komen overeen met tijdperk VI. Standaard voorzien van complete interieurinrichting en binnenverlichting met leds. Metalen wielsets, inclusief 2 kogelgelagerde wielsets voor krachtopname. Af fabriek uitgerust met US-klauwkoppelingen, LGB-systeemkoppelingen worden meegeleverd. Lengte 80cm.

hoogtepunten

Kleurenschema in de fase VI van de Amtrak.
metalen wielstellen.
interieur ontwerp.
Binnenverlichting met leds.
Extra wagennummers als stickers bijgevoegd.

Al snel nadat Amtrak in 1971 was opgericht, werd duidelijk dat er geen moderne personenauto's waren - de meeste waren uit de jaren vijftig en zestig. Dus werden er nieuwe intercitywagens besteld bij Budd, die in wezen waren gebaseerd op de Penn Central Metroliner-treinstellen, maar geen aandrijving hadden maar werden getrokken door locomotieven. In de jaren 1975 tot 1977 werden in totaal 492 van deze 26 meter lange en ongeveer 50 ton wegende voertuigen gebouwd, die - afhankelijk van de uitvoering - tot 84 zitplaatsen in ruime kamers hebben. Hoewel de maximale snelheid 200 m/u is, kan hij slechts op enkele routes worden gebruikt - vooral op de 750 km lange Northeast Corridor van Washington via Philadelphia en New York naar Boston. Er zijn verschillende soorten zoals business class, normal seat auto's, restauratie auto's of club auto's. Er werd zelfs geëxperimenteerd met slaaprijtuigen, maar dit werd niet verder voortgezet. Na het succes van deze auto's werden er nog eens 150 afgeleverd, intern aangeduid als de "Amfleet II". Deze verschillen van hun voorgangers doordat ze alleen toegangsdeuren aan één kant van de auto hebben en iets grotere ramen. Deze auto's zijn nog steeds in gebruik, zij het verschillende keren herbouwd en gemoderniseerd, voornamelijk op kortere routes in het oosten en middenwesten van de Verenigde Staten. De lange intercontinentale sneltreinen zijn stevig in handen van de dubbeldekker superliners...

Model van een "Amfleet" personenauto van het Amerikaanse personenvervoerbedrijf Amtrak, uitvoering als business class auto. Kleurstelling en opschrift zijn voorbeeldgetrouw uit tijdperk VI. Standaard voorzien van complete interieurinrichting en binnenverlichting met leds. Metalen wielsets, inclusief 2 kogelgelagerde wielsets voor krachtopname. Af fabriek uitgerust met US-klauwkoppelingen, LGB-systeemkoppelingen worden meegeleverd. Lengte 80cm.

hoogtepunten

Kleurenschema in de fase VI van de Amtrak.
metalen wielstellen.
interieur ontwerp.
Binnenverlichting met leds.
Extra wagennummers als stickers bijgevoegd.

Dit rijtuig is in 1897 gebouwd en met nummer C 66 aan de Rhätische Bahn geleverd, dus vanaf het begin ook een personenrijtuig geweest. Tot 1944 werd hij met verschillende bedrijfsnummers ingezet, waarna hij als personeelsdrager Xk 9039 in dienst van de bouw ging. In 2015 is begonnen met de restauratie van de wagen, waarbij hij met het voormalige wagennummer C 66 in de oorspronkelijke staat werd teruggebracht. De RhB heeft nog een oldtimer voor gebruik met de beroemde krokodillen of de stoomlocomotieven van de G 4/5-serie.

Model van een personenauto van de RhB, 3e klas. Uitvoering in de groene kleurstelling, zoals de auto tegenwoordig door de RhB als museumwagen wordt gebruikt. Trouw aan de originele kleurstelling en belettering. Volledig gereproduceerd interieur inclusief treinbestemmingsborden. Metalen spaakwielensets. Lengte over de buffers 45 cm.

Het rijtuig C 32 van de LD - d.w.z. Landquart-Davos-Bahn - is het oudste voertuig van de Rhätische Bahn. Het werd gebouwd in 1889, het eerste jaar dat de spoorwegmaatschappij werd opgericht. Hij had toen al het nummer 32, later werd hij door de RhB onder verschillende bedrijfsnummers gebruikt tot hij in 1940 zijn loopbaan als personenwagen beëindigde en als werkplaatswagen in de bouwdienst kwam. Tussen 1996 en 1999 werd hij in zijn oorspronkelijke staat hersteld en werd vervolgens gebruikt als de C 2012 samen met andere historische auto's. Sinds 2019 rijdt hij weer met zijn originele lakwerk en het eerste nummer C 32.

Model van een personenauto van de RhB, 3e klas. Uitvoering in de groene kleurstelling van de voormalige Landquart-Davos-Bahn, zoals de wagen tegenwoordig door de RhB als museumwagen wordt gebruikt. Trouw aan de originele kleurstelling en belettering. Volledig gereproduceerd interieur inclusief treinbestemmingsborden. Metalen spaakwielensets. Lengte over de buffers 45 cm.

De ABe 4/16 zijn vierdelige elektrische treinstellen, waarvan de Rhätische Bahn in totaal 56 stuks heeft besteld bij Stadler Rail. De uitrol van de eerste trein vond plaats op 15 april 2019 in de Stadler-fabriek in Altenrhein. De eerste trein is op 27 juni 2019 in Landquart afgeleverd en vervolgens aan diverse testen onderworpen. De RhB noemt de treinen "Steenbok" naar het Graubündense heraldische steenbok, dat ook te zien is aan het verlichte Graubündense wapen op de voorzijden. De ruim 76 meter lange en 130 ton zware treinen dragen met hun vermogen van 1.400 kW en hun maximale snelheid van 120 km/u bij aan het versnellen en vergroten van het reizigersverkeer op de RhB, niet in de laatste plaats door de mogelijkheid van koppeling van maximaal vier treinstellen. De treinen zijn hiervoor uitgerust met een automatische centrale bufferkoppeling, aangezien ze - in tegenstelling tot de Allegra - alleen worden gebruikt voor personenvervoer en niet voor het vervoer van goederenwagens. De order voor deze 56 treinen met een waarde van 534 miljoen Zwitserse frank vertegenwoordigt de grootste order van rollend materieel in de geschiedenis van de Rhätische Bahn.In de oude traditie zijn de treinen vernoemd naar Bergen, dus de eerste trein met het nummer 3111 was geleverd op 9 oktober 2020 gedoopt "Piz Ela" in Filisur. Sinds 2021 rijden er steeds meer van deze treinen op het RhB-net - vooral in Prättigau op de lijn van Landquart naar Filisur.

Model van het treinstel en stuurstandrijtuig van het treinstel ABe 4/16 serie "Capricorn" van de RhB. Kleurstelling en opschrift zijn trouw aan het origineel uit tijdperk VI. Aandrijving door twee kogelgelagerde hoogvermogenmotoren op 4 wielstellen, antislipbanden. Uitgerust met een mfx/DCC-decoder met veel geluids- en lichtfuncties, zoals met de rijrichting wisselend frontsein, binnenverlichting, verlichting van de treinbestemmingsaanduidingen en inschakelbaar verlicht wapen van Graubünden digitale bediening. Rijgeluiden werken ook in analoge modus. Pantografen op de motorwagen digitaal met afstandsbediening omhoog en omlaag te bewegen. Veel toegepaste details, zoals kabels, stopcontacten, ruitenwissers, antennes en achteruitkijkspiegels. De beide rijtuigen kunnen met de beide middenrijtuigen 33100 en 33150 tot een voorbeeldgetrouwe trein met vier wagens worden uitgebreid. Lengte over de buffers 153 cm.

In het begin van het goederenvervoer per spoor waren er alleen open en gesloten wagons, maar al snel kwamen er speciale wagons voor bepaalde soorten goederen. Er worden momenteel nog open goederenwagens met zwaartekrachtlossing ingezet – zogenaamde kiepwagens of zelflossers – om bouwmaterialen zoals grind of zand te vervoeren. Dergelijke wagens worden ook in de spoorbouw gebruikt om ballast over het spoor te verdelen. De aan de onderzijde aangebrachte luiken worden bij het lossen eenvoudig geopend en de lading glijdt via de glijbanen naar buiten. Ook de RhB maakt gebruik van diverse uitvoeringen van dergelijke wagons

Model van een kiepwagen Fac van de Rhätische Bahn. Voorbeeldgetrouwe lak en opschriften uit tijdperk VI. Er zijn vier losluiken die geopend kunnen worden. De wagon heeft metalen wielstellen. Lengte over de buffers 55 cm / 21-5/8".

Digitaal Sound MFX Tijdperk IV   Bij de opening van de Berninaspoorlijn tussen 1908 en 1910 werden in totaal 14